กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
บางทีอาจจะไม่ตายก็ได้
หลังจากรัชทายาทกลับไป โม่เซียวตั้งใจว่าจะเก็บเงียบไว้ แต่สุดท้ายก็ยังอดไม่ไหวอยู่ดี
เขารู้สึกกลัวอยู่บ้าง กลัวว่าท่านอ๋องจะวู่วามชั่ววูบ...
โม่เซียวคุกเข่าลง “ผู้ใต้บังคับบัญชาอาจจะพูดมากไป แต่ขอท่านอ๋องโปรดคิดทบทวนดูอีกครั้งเถิดขอรับ กู่เสน่หาไม่ได้เป็นฝีมือของท่านอ๋อง ตอนนี้ถึงคุณหนูรองเฉียวจะถูกกู่เสน่หาทำให้พึงใจรักท่านอ๋อง แต่นางก็ไม่ได้เสียสติ และยังคงไม่ยอมให้ตัวเองต้องทนอึดอัดใจ ตอนนี้นับเป็นสถานการณ์ที่ดีที่สุดแล้ว คืนที่ท่านอ๋องกลับถึงเมืองหลวงก็ให้โม่หยุนไปเชิญหมอเทวดาอวิ๋นที่หุบเขาโอสถมาทันที ก็นับว่าทำดีที่สุดจนไม่ติดค้างอะไรแล้วขอรับ!”