ไปตายซะ

ไปตายซะ

“ดูท่าฟ้าใกล้จะมืดแล้ว กลางค่ำกลางคืนเดินทางลำบาก วันนี้พักค้างแรมข้างนอกสักคืน พรุ่งนี้ค่อยรีบออกเดินทางแต่เช้าดีไหมขอรับ”

อวิ๋นเหิงมองแสงสุดท้ายตรงขอบฟ้าทิศตะวันตกที่กำลังลับสายตาไป ในใจยังคงเป็นห่วง “เดินทางต่อทั้งคืนเถอะ ข้าสังหรณ์ใจไม่ค่อยดี อยากรีบไปเจอนางให้เร็วที่สุด”

ชายผู้เป็นหัวหน้าพูดว่า “พวกข้าเข้าใจว่าคุณชายอวิ๋นเป็นห่วง แต่พวกข้าก็ต้องคำนึงถึงความปลอดภัยของคุณชายอวิ๋นด้วย คุณชายเป็นถึงหมอเทวดาผู้เลื่องชื่อ หากเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นระหว่างทาง พวกข้าคงโดนท่านอ๋องเอาเรื่องแน่ อีกอย่าง หากคุณชายเป็นอะไรไปขึ้นมา ก็จะไม่มีใครรักษาคุณหนูรองเฉียวได้อีก”