กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เขาจะไม่รู้จักดีชั่วขนาดนี้ได้ยังไงกัน?
เฉียนเมี่ยวอวิ๋นยังไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ ดวงตารูปผลซิ่งคู่งามกะพริบปริบๆ อยู่นานสองนานก็ยังคิดไม่ตก
สองนายบ่าวเฉียวหว่านเหยียนตบนางแท้ๆ แต่นางกลับต้องไปขอบคุณเนี่ยนะ คงมีแต่คนบ้าเท่านั้นแหละที่ทำเรื่องแบบนี้ได้!
แต่เฉียนเมี่ยวอวิ๋นรู้ดีมาตลอดว่าจิ้งอ๋องผู้นี้หาเรื่องไม่ได้ นางจึงหลบไปอยู่ข้างกายรัชทายาทอย่างกล้าๆ กลัวๆ พลางเอ่ยเสียงออดอ้อน “ฝ่าพระบาท”
นางร้องเรียกเบาๆ หวังให้รัชทายาทช่วยพูดแทนนาง ต่อให้ไม่ดุว่าจิ้งอ๋อง อย่างน้อยก็ต้องให้จิ้งอ๋องรู้ว่านางเป็นญาติผู้น้องของเขา จะมารังแกตามใจชอบไม่ได้
เฮ่อจืออวี่พูดเสียงเรียบ “เจ้าบอกว่านางตบเจ้าจนแก้มบวม แต่เราดูแล้วแก้มเจ้าก็ปกติดี ไม่เห็นจะมีรอยบวมแดงตรงไหนเลยนี่?”