กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
จิ้งอ๋องกลับเมืองหลวง
ซูเฟยก้าวเร็วออกมามองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาเดินลงบันไดมาแล้วโน้มตัวประสานมือคารวะพลางพูดว่า “ทูลฝ่าพระบาทจิ้งอ๋อง วันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของซื่อจื่อบ้านข้าพเจ้า ท่านอ๋องให้ทหารรักษาพระองค์ล้อมจวนไว้เช่นนี้ หมายความว่าอย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”
เฮ่อเยี่ยนหลี่กระโดดลงจากหลังม้า แล้วค่อยๆ ก้าวเท้าเดินไปหาซูเฟยอย่างเชื่องช้า
ทุกย่างก้าวแฝงความไม่แยแสและไม่เกรงกลัวสิ่งใด ราวกับไม่รู้สึกแม้แต่น้อยว่าการสั่งให้ทหารรักษาพระองค์ล้อมจวนซื่อจื่อในยามนี้มีตรงไหนไม่เหมาะสม
สำหรับเขาแล้ว กฎเกณฑ์ธรรมเนียมก็เป็นแค่หมอกควันผืนหนึ่ง พอลมพัดก็สลายไปหมดสิ้น
“ได้ยินว่าวันนี้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดซื่อจื่อของพวกเจ้า อ๋องผู้นี้กลับถึงเมืองหลวงวันนี้พอดี ก็เลยแวะมาแสดงความยินดีกับซื่อจื่อบ้านเจ้าเสียหน่อย”