กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
พอถูกบีบจนเข้าตาจน ก็จะเริ่มลนลานไปหมด
เฉียวหว่านเหยียนเบาใจลงได้ จึงเดินทางกลับบ้านไปก่อน
ขากลับเจียงฉีอวิ๋นชะลอความเร็วลง ตอนนี้เฉียวหว่านเหยียนก็ไม่ได้รีบร้อน ทั้งรถม้ายังวิ่งได้นิ่งสงบนางจึงไม่ได้ว่าอะไร เพียงแต่เปิดประตูรถม้าออกแก้เบื่อแล้วพูดขึ้นพลางยิ้มจนตาหยี
“ไอ้หยา ท่านพ่อของข้าไม่ได้ฆ่าอู๋ซื่อ ถ้าพี่อี้ฮวนของเจ้ารู้ความจริงที่ชัดเจนจนดิ้นไม่หลุดแบบนี้ จะไม่โมโหจนอกแตกตายเลยเหรอ”
เจียงฉีอวิ๋นหันกลับมามองนางแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไร
ทำไมถึงชอบพูดถึงเฉียวอี้ฮวนกับเขาอยู่เรื่อยนะ