กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
อุ๊ย มือสั่น!
สวีซูเจี่ยนประหลาดใจเล็กน้อย คล้ายจะนึกไม่ถึงว่าทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้ แต่ก็รีบปรับอารมณ์กลับมาอย่างรวดเร็ว ทำสีหน้าพร้อมสละชีพไม่กลัวตาย
“ซื่อจื่อ ข้าน้อยพูดไม่ผิดเลยสักนิด และทั้งหมดที่พูดก็เป็นความจริง”
“เป็นลูกผู้ชาย ทำอะไรลงไปก็ต้องกล้ารับ ถึงจะเป็นคำพูดหลังดื่มเหล้า แต่ซื่อจื่อก็น่าจะเคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า เมาแล้วคายความจริงไม่ใช่หรือ”
เสิ่นเช่อโกรธจนหัวเราะออกมา ยิ้มมุมปากชั่วร้ายและลึกล้ำเย็นเยียบ
เขาแค่นั่งจิบชาอยู่ที่โรงน้ำชาชั้นสองฝั่งเยื้องๆ กัน แล้วบังเอิญเหลือบไปเห็นเงาร่างที่คุ้นตาตรงหน้าประตูหอหมิงเยวี่ยเข้าพอดี