ข้าจะแกล้งเล่นเกมตัวอักษรกับเจ้า แล้วค่อยตีต้วนซิ่วอย่างเจ้าให้ตายจริง ๆ

ข้าจะแกล้งเล่นเกมตัวอักษรกับเจ้า แล้วค่อยตีต้วนซิ่วอย่างเจ้าให้ตายจริง ๆ

เที่ยงวันรุ่งขึ้น เฉียวหว่านเหยียนก็ไปที่เรือนเก่า

เว่ยซื่อสงสารลูกสาวจับใจ ขนยาบำรุงไปให้เป็นตั้ง ๆ ซ้ำเฉียวหว่านเหยียนยังส่งของดี ๆ ไปให้อีกไม่น้อย ซึ่งรวมถึงยาบำรุงขนานใหญ่ที่อวิ๋นเหิงทิ้งไว้ให้นางด้วย

ร่างกายที่อ่อนแอเลยดีขึ้นมาก ถึงขนาดที่ใบหน้าซึ่งขาวซีดเผือดราวกับกระดาษในคืนนั้นเริ่มมีเลือดฝาดขึ้นมาบ้างแล้ว

เว่ยซื่อเห็นเฉียวหว่านเหยียนมาก็รีบเชิญนางเข้ามา “หว่านเหยียน เจ้ามาแล้วหรือ เรื่องนั้นมีความคืบหน้าอะไรบ้างไหม”

เฉียวหว่านเหยียนยิ้มน้อย ๆ “ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด พรุ่งนี้การแต่งงานนี้ก็ยกเลิกได้แล้วเจ้าค่ะ”