กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
นั่นคือชีวิตของนาง
เฉียวหว่านเหยียนสั่งให้คนพาลู่จินเหย่กลับไปอย่างใจเย็น พอรู้ว่ามีเสียงฝีเท้าเดินตรงมาทางนี้ นางก็ไม่พูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียวแล้วก้าวเดินไปที่รถม้า
เฮ่อจืออวี่หยุดฝีเท้าลง สายตาที่มองแผ่นหลังของนางดูซับซ้อนยากจะคาดเดา
พอนางขึ้นรถม้าไป หน้าต่างก็ไม่ได้เปิดออกเลยแม้แต่น้อย
รถม้าคั่นกลางโลกของทั้งสองฝ่ายเอาไว้ ทำให้ต่างคนต่างมองไม่เห็นกันอีก
จื่อยวนก้าวขึ้นรถม้าแล้วเคาะผนังรถเบา ๆ ก่อนจะถามขึ้นว่า “คุณหนูเจ้าคะ ปกติลู่จินเหย่ร่างกายแข็งแรงจะตาย ทำไมอยู่ดี ๆ ถึงได้หมดสติไปล่ะเจ้าคะ”
ความรู้สึกแบบนี้ เหมือนกับตอนที่ตัวเองเป็นคราวก่อนไม่มีผิด...