แท้ง

แท้ง

เฉียวหว่านเหยียนรู้สึกว่าอาหารการกินยามปกติ พอนำมากินกลางแจ้งแบบนี้แล้วอร่อยเป็นพิเศษ

แม้แต่ขนมกุ้ยฮวาในวันนี้ พอกินแล้วก็ยังหอมหวานเป็นพิเศษ ราวกับว่าซุนเถียนใส่สูตรลับอะไรลงไปอย่างนั้น

เฉียวชูเสวี่ยแทบไม่แตะตะเกียบ เฉียวหว่านเหยียนจึงถามขึ้นลอย ๆ “ไม่เจริญอาหารหรือ”

เฉียวชูเสวี่ยยิ้มเจื่อน ๆ “ตอนนี้ข้ากินไม่ลง นั่งอยู่ตรงนี้ก็จะพาลทำให้ทุกท่านกินไม่ลงไปด้วย ทุกท่านค่อย ๆ กินเถอะ ข้าไปแกว่งชิงช้าดีกว่า”

เฉียวหว่านเหยียนไม่ใช่นิสัยใจดีประเภทที่พอเห็นโจวอวี่ยืนอยู่คนเดียวโดดเดี่ยวตรงนั้น แล้วจะชวนเขามาร่วมโต๊ะกินข้าวด้วย