กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แก้แค้น
ที่ไร่ชานเมือง แม่นมสองคนที่คอยเฝ้าประตูนั่งสัปหงกอยู่บนเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน
งานนี้นับว่าดีมาก แต่ละวันไม่ต้องเหนื่อยทำงาน แค่นั่งเอกเขนกอยู่หน้าประตูก็ได้เงินเบี้ยหวัดทุกเดือน พูดไปแล้วยังดีกว่าอยู่จวนเสนาบดีที่ต้องคอยวิ่งวุ่นทั้งวันเสียอีก
เสียอยู่อย่างเดียวตรงที่ต้องทำกับข้าวกินกันเอง
ช่วงแรกทางจวนเสนาบดียังส่งคนเอาอาหารมาให้ทุกวัน แต่พอหลังๆ ก็ไม่มีใครมาส่งอีก ทางนั้นเลยเพิ่มเงินเบี้ยหวัดให้พวกนางไปซื้อหามาทำกินเอง จะได้ไม่ต้องมีใครลำบากเทียวไปเทียวมา
พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว แม่นมเหลือบไปเห็นเฉียวอี้ฮวนเดินออกมาจากเรือนก็ดึงสายตากลับมา ไม่คิดแม้แต่จะลุกขึ้นทำความเคารพสักนิด