กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ไอ้ตัวเสนียดจัญไร
คนกลุ่มใหญ่พากันรุมล้อมผู้ว่าการจวนว่าการเพื่อร้องทุกข์ฟ้องร้อง บอกว่าคนบ้าคนนั้นเที่ยวกระชากเสื้อผ้าพวกตน ทั้งกอดทั้งจูบทั้งลูบคลำอย่างกระเหี้ยนกระหือรือ ทหารรักษาพระองค์ต่างเม้มปากกลั้นขำ ส่วนผู้ว่าการจวนว่าการได้แต่มองเหม่อไปไกลพลางสงสัยในการมีอยู่ของชีวิต
หรือว่าเขายังไม่ตื่นแล้วกำลังฝันร้ายอยู่กันแน่
คนตั้งเยอะแยะขนาดนี้เนี่ยนะจะโดนคนบ้าคนเดียวรังแกทรมาน จนต้องยกโขยงมาร้องทุกข์ที่ที่ทำการจวนว่าการพร้อมกันหมด
แค่ช่วยกันรุมถีบคนละทีก็ถีบไอ้บ้านั่นตายคาเท้าได้แล้วไม่ใช่เหรอ
อย่าว่าแต่แถบชนบทห่างไกลเลย แม้แต่ในเมืองหลวง แต่ละปีก็ยังมีคนหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยตั้งไม่รู้เท่าไหร่