กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เดี๋ยวซัดเข้าเบ้าตาให้สักหมัด
ลู่จินเหย่มองเจียงฉีอวิ๋นที่ยังอุตส่าห์ยกจานเมล็ดแตงมานั่งแทะบนเก้าอี้พลางรอดูเรื่องสนุกพลางแล้วถึงกับพูดไม่ออก
เจียงฉีอวิ๋นดูเหมือนจะรอไม่ไหวแล้ว ชี้ไปที่ลู่จินเหย่แล้วพูดว่า “สั่งสอนสิ! ไหนบอกจะฝึกหมาไงเล่า?”
จื่อยวนมองท่าทางกระตือรือร้นของเสี่ยวโหวเหยียที่ยังมีกะจิตกะใจมานั่งแทะเมล็ดแตงแล้วก็เบ้ปากลง ก่อนจะเหลือบมองคุณหนูของตน
“คุณหนู บ่าวอยากจะห้ามแล้วนะเจ้าคะ แต่ห้ามไม่อยู่จริง ๆ”
เสี่ยวโหวเหยียวิ่งหน้าตาตื่นเต้นมุ่งมาทางนี้เหมือนม้าป่าหลุดบังเหียน คนไม่รู้คงนึกว่าเขากับลู่จินเหย่มีความแค้นฝังลึกอะไรกันแน่ ๆ!