กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
โฮ่ง
เจ้าเมืองหลี่เดินจากไปด้วยความดีอกดีใจ คนรับใช้กวาดตามองภาพวาดในมือของจิ้งอันโหว แม้จะวาดไม่ได้เหมือนเป๊ะทุกกระเบียดนิ้ว แต่ทั้งท่วงท่าและหน้าตาก็พอมองออกว่าเป็นแก้วตาดวงใจของจวนจิ้งอันโหว
“เจ้าเมืองหลี่คนนี้นี่ก็แปลกคน มาฟ้องร้องเรื่องเสี่ยวโหวเหยียต่อหน้าท่านโหวเสียได้ เสี่ยวโหวเหยียโตขึ้นแล้วจริง ๆ ออกไปมีเรื่องชกต่อยข้างนอกก็ไม่ยอมอ้างชื่อจวนจิ้งอันโหวแล้ว ชวนให้คนปลื้มใจจริง ๆ ขอรับ”
จิ้งอันโหวหัวเราะ “โตขึ้นแล้วจริง ๆ นั่นแหละ”
“จริงสิ น้องสาวของเจ้าเมืองทงโจวแต่งเข้าไปที่จวนผิงหยางปั๋วใช่ไหม”
คนรับใช้พยักหน้าตอบแล้วถามขึ้น “ท่านโหว แล้วเรื่องที่เจ้าเมืองหลี่มาร้องเรียน...”