ใคร... ใครชอบเจ้ากัน?

ใคร... ใครชอบเจ้ากัน?

สวีซูเจี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย “เสี่ยวโหวเหยียหมายความว่าอย่างไรขอรับ? ถึงข้าน้อยจะเป็นเพียงสามัญชนคนธรรมดา แต่ถูกเสี่ยวโหวเหยียใส่ร้ายป้ายสีเช่นนี้ ก็คงไม่อาจทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ เรื่องที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง คำพูดและการกระทำของเสี่ยวโหวเหยียเช่นนี้เป็นการดูถูกข้าน้อย และเป็นการดูถูกคุณหนูรองด้วยขอรับ”

เฉียวหว่านเหยียนพูดขึ้นมาว่า “เจียงฉีอวิ๋น เจ้าคิดว่าทุกคนจะหน้าด้านไร้ยางอายเหมือนเจ้าหรือไง? สวีซูเจี่ยนเป็นบัณฑิต ไม่ใช่คนไร้ยางอายพรรค์เจ้า”

สายตาอันสงบนิ่งของสวีซูเจี่ยนมองไปที่เขา แต่ไม่รู้ว่าเจียงฉีอวิ๋นคิดมากไปเองหรือไม่ ถึงได้รู้สึกว่าในแววตาของอีกฝ่ายแฝงความกระหยิ่มใจวูบหนึ่ง

เฉียวหว่านเหยียนเอ่ยถามเนิบๆ “เป็นห่วงว่าข้าจะโดนฮุบสมบัติขนาดนี้ เจ้าคงไม่ได้ชอบข้าหรอกนะ?”