ทำไมไม่ยอมเจอข้าแต่ยอมเจอเขา?

ทำไมไม่ยอมเจอข้าแต่ยอมเจอเขา?

“เรียกข้าทำไม”

ลู่จินเหย่คร้านจะต่อความยาวสาวความยืดกับนาง เพราะนางไม่ใช่คนมีเหตุผลอะไรอยู่แล้ว หากยังเถียงกันต่อไป นางคงไม่ทนมานั่งอธิบายให้ฟังแน่ มีแต่จะตบหน้าเขาซ้ำอีกฉาดเสียมากกว่า

“ไปจัดการเรื่องหนึ่งให้ข้าที”

เฉียวหว่านเหยียนพูดแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง “ซือถูเยวี่ย คุณชายหกแห่งจวนผิงหยางปั๋ว ข้าเห็นหน้าเขาแล้วขัดตายิ่งนัก เจ้าไปซ้อมเขาสักยกที แน่นอนว่าอย่าให้ใครจับได้ล่ะว่าเป็นคนของข้า”

เฉียวหว่านเหยียนรับถุงหอมที่สาวใช้ข้างกายยื่นให้มาดมดู “จริงสิ ช่วงนี้เขาเพิ่งโดนคนอัดมา แถมโดนหนักเอาเรื่อง น่าจะยังนอนอยู่แต่ในจวน ไม่ได้ก้าวออกมาข้างนอกเลย”

“แล้วเจ้ายังจะให้ข้าไปอีกหรือ”