กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
นางเซียนผู้นำพาแสงจันทร์
พอเฮ่อเป่าจูกลับมาที่ตำหนักไท่อัน เฉียวอี้ฮวนก็มองไปทางด้านหลัง แต่กลับไม่เห็นแม้แต่เงาของเฉียวหว่านเหยียน
หรือว่าจะไม่มีชุดที่เหมาะ เลยกลับไปดื้อ ๆ ไม่มาแล้ว?
เฉียวอี้ฮวนดึงสายตากลับมา ยกกาน้ำชาเดินไปรินชาให้เสนาบดีเฉียว ทำตัวเป็นบุตรสาวที่ว่านอนสอนง่ายเต็มที่
คนข้าง ๆ เสนาบดีเฉียวหัวเราะพลางเอ่ยเยินยอ “เสนาบดีเฉียวช่างมีวาสนานัก นี่คือบุตรสาวคนโตที่ไม่ค่อยออกงานใช่หรือไม่”
เสนาบดีเฉียวยิ้มรับ “ใช่แล้ว บุตรสาวคนโตของข้านิสัยขี้ขลาดและเก็บตัวไปหน่อย ไม่ค่อยชอบออกงาน ครั้งนี้ข้าก็คิดอยากให้นางออกมาเปิดหูเปิดตาพบปะผู้คนบ้าง”
รอยยิ้มตรงมุมปากของเฉียวอี้ฮวนชะงักไปนิด แต่ก็ยังคงวางตัวดี ยิ้มพลางพยักหน้าให้คนผู้นั้นอย่างมีมารยาท แล้วถอยกลับไปนั่งที่ของตัวเอง