ตกได้ทั้งชายทั้งหญิง

ตกได้ทั้งชายทั้งหญิง

“ฝ่าพระบาท!”

เฉียวอี้ฮวนร้องตกใจ ดวงตาคู่งามเบิกกว้าง ไม่อยากจะเชื่อภาพที่เห็นตรงหน้า

เฮ่อจืออวี่สีหน้าเย็นชาคิ้วขมวดมุ่น ลูกธนูดอกหนึ่งปักเข้าที่อกของเขาพอดิบพอดี แต่กลับไม่มีความเจ็บปวดแล่นเข้ามา มีเพียงเสียงแตกของป้ายหยกตรงอกที่เขารู้สึกได้

เขาไม่คิดอะไรมาก คว้าคันศรและลูกธนูจากมือองครักษ์ข้างกายขึ้นมาน้าวสาย ยิงทะลุน่องของมือสังหารคนสุดท้ายทันที

“จับเป็น”

องครักษ์ข้างกายพยักหน้ารับคำทันควัน

เฉียวอี้ฮวนรีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา เฮ่อจืออวี่หยิบป้ายหยกที่แตกละเอียดตรงอกออกมา

นี่คือป้ายหยกที่หว่านเหยียนมอบให้เขาตอนอยู่ที่เมืองยงโจว

เป็นป้ายหยกชิ้นนี้ที่รับการโจมตีถึงชีวิตแทนเขา