กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
รังแกเขาแล้วก็ห้ามมารังแกข้านะ
ตอนนี้เสนาบดีเฉียวอยากจะอุ้มเฉียวหว่านเหยียนขึ้นมาชูสูง ๆ ให้รู้แล้วรู้รอด ชาติที่แล้วเขาคงจุดธูปไหว้พระมาดี ชาตินี้ถึงได้มีลูกสาวที่น่ารักขนาดนี้!
ไม่เสียแรงที่รักใคร่เอ็นดูมาเลยจริง ๆ! ไม่เสียแรงเลยสักนิด!
เฉียวหว่านเหยียนมองสีหน้าที่ดูแข็งทื่อไปนิดของนาง แววตาพลันวาบประกายความสนุกขึ้นมารำไร “ท่านพี่หญิงเพิ่งฟื้นยังต้องพักผ่อน ฝ่าพระบาทเองก็เฝ้ามาเนิ่นนานแล้ว มิสู้เสด็จกลับไปพักผ่อนก่อนเถิดเพคะ ข้าจะดูแลท่านพี่หญิงเป็นอย่างดีเอง”
เฮ่อจืออวี่เหลือบมองเฉียวอี้ฮวนแวบหนึ่ง ก็รู้สึกเช่นกันว่าตอนนี้นางเพิ่งฟื้นคงจะอ่อนไหวคิดมากเกินไป ควรได้พักผ่อนให้เต็มที่จริง ๆ