กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แค่ข้าจ่ายเศษเงินนิดหน่อย พวกเขาก็ซาบซึ้งใจกันยกใหญ่แล้ว
การเดินทางกลับเมืองหลวงราบรื่นไร้อุปสรรค พอดูเวลาแล้วเห็นว่าน่าจะถึงช่วงพลบค่ำ เฉียวหว่านเหยียนก็ไม่รีบร้อน สั่งให้รถม้าแวะจอดตรงเพิงน้ำชาข้างหน้า
เฉียวหว่านเหยียนเหลือบมองจื่อยวนแวบหนึ่ง อีกฝ่ายก็เข้าใจโดยไม่ต้องเอ่ย ร้องบอกเสียงดังว่า “ทุกคนเดินทางเหน็ดเหนื่อยกันมาตลอดทาง แวะไปดื่มชาหาขนมกินพักผ่อนกันก่อนเถอะเจ้าค่ะ จากนี้จะได้มุ่งหน้าเข้าเมืองหลวงทีเดียว คืนนี้จะได้พักผ่อนกันให้เต็มที่”
ผู้ร่วมขบวนไม่ได้มีแค่สาวใช้และองครักษ์ที่เฉียวหว่านเหยียนพามาจากเมืองหลวงเท่านั้น ท่านเฒ่าจินยังไม่วางใจ เลยยอมทุ่มเงินก้อนโตจ้างยอดฝีมือวรยุทธ์สูงส่งอีกหลายคนมาร่วมคุ้มกันกลับเมืองหลวงด้วย