กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
(แก้ไข) ท่านพี่หญิง กรรมตามสนองแล้วนะ
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น รัชทายาทก็ออกเดินทางกลับเมืองหลวง
ตรงระเบียงทางเดินทอดยาว เฉียวอี้ฮวนถือกล่องอาหาร สวมชุดเรียบง่ายไร้เครื่องประทินโฉม แววตามีความอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง
“ฝ่าพระบาท หม่อมฉันลงมือทำซุปหวานกับขนมด้วยตัวเอง ฝ่าพระบาทเสวยระหว่างทางได้นะเพคะ ท่ามกลางลมหนาวหิมะโปรยปรายเช่นนี้ ขอให้ฝ่าพระบาทเดินทางโดยสวัสดิภาพเพคะ”
เฮ่อจืออวี่รับมา “ซุปหวานทำยากและเสียเวลาที่สุด เจ้าคงตื่นมาทำตั้งแต่กลางดึก ลำบากเจ้าแล้ว เราจะกินให้อร่อยนะ”
เฉียวอี้ฮวนมองตามแผ่นหลังของเขาตาไม่กะพริบ ในใจอยากจะตามเขาไปด้วยเหลือเกิน แต่เสี่ยวอิ๋งบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้นและยังต้องพักรักษาตัวอยู่ที่นี่ นางจึงไม่อาจไปได้