กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจ้ามันใจง่ายหลายใจ!
จะว่าลู่จินเหย่เป็นองครักษ์ของเฉียวหว่านเหยียนก็ไม่ผิด แต่ท่าทางเย็นชาไม่เห็นหัวใคร แถมมองใครก็มีแต่แววรำคาญใจอย่างเห็นได้ชัด กลับไม่มีเค้าของคนเป็นองครักษ์เลยสักนิด
เฉียวหว่านเหยียนเหลือบมองจื่อยวน พอเห็นจื่อยวนพยักหน้าให้ถึงได้ยกเท้าถีบลู่จินเหย่ไปทีหนึ่ง
ลู่จินเหย่ไม่ได้หลบ เขายืนนิ่งเป็นท่อนไม้มองนางที่ถีบจนตัวเองเซไปวูบหนึ่ง สายตาเผยความรังเกียจออกมาอย่างไม่คิดจะปิดบัง
โง่ชะมัด
เป็นแจกันประดับที่ไร้ประโยชน์สิ้นดีจริงดังคาด
“คันจัง นายท่านกำลังเกาให้ข้าอยู่หรือ”
จื่อยวนไม่เข้าใจเลยจริง ๆ เจ้าหมอนี่เพิ่งโดนคุณหนูลงโทษให้คุกเข่าอยู่ข้างนอกเมื่อหลายวันก่อน ข้าวไม่ได้กินน้ำไม่ได้ดื่ม พอหนาวจนใกล้จะหมดลมก็ป้อนน้ำแกงโสมยื้อชีวิตไว้ แล้วก็ให้คุกเข่าต่อ