กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คนที่เหยียบย่ำความจริงใจควรจะปลิดชีพตัวเองตายไปซะ จะได้ไม่เปลืองมือคนอื่น
ทุกคนต่างพากันหันกลับไปมอง แต่กลับเห็นคนที่เดินเข้ามาเพิ่งจะอายุราวๆ ยี่สิบปีเท่านั้น
ชายหนุ่มผู้นี้หน้าตางดงามหล่อเหลา เย็นเยียบดั่งหิมะ แสงแดดรำไรส่องทะลุม่านหมอกลงมาบนร่าง ดูงามสง่าเลิศล้ำเหนือโลกราวกับมีแสงศักดิ์สิทธิ์ส่องประกาย
เขามีรูปโฉมงดงามดั่งเซียนสวรรค์ผู้เปี่ยมเมตตา แต่แววตากลับชั่วร้ายเอาแต่ใจ คล้ายกับจอมมารเทพสังหารที่ยืนอยู่ท่ามกลางแสงสว่าง
ราวกับว่าไม่ว่าใครเมื่ออยู่ต่อหน้าเขาก็ล้วนต่ำต้อยดั่งเศษฝุ่นธุลี ไม่อาจเทียบเคียงได้เลย
เฉียวอี้ฮวนได้สติเป็นคนแรก จึงยอบกายทำความเคารพ “หม่อมฉันขอคารวะจิ้งอ๋องเพคะ”
คนผู้นี้ก็คือจิ้งอ๋องเฮ่อเยี่ยนหลี่ เพื่อนเล่นวัยเด็กที่เฉียวหว่านเหยียนเคยทอดทิ้งอย่างไม่ไยดีนั่นเอง