กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ใครขวางทางข้า ข้าก็จะตัดทางรอดของคนนั้น
เฉียวหว่านเหยียนควงแขนนาง “ใช่แล้วพี่สาว ปิ่นระย้าอันนั้นเป็นชิ้นที่สวยที่สุดในบรรดาเครื่องประดับที่ข้าเลือกมาวันนั้นเลยนะ ยามปกติพี่สาวแต่งตัวเรียบเกินไป ต้องแต่งตัวให้สวยๆ พี่เขยในอนาคตจะได้ยิ่งใจสั่นไหวไงล่ะ”
รอยยิ้มที่มุมปากของเฉียวหว่านเหยียนโค้งขึ้นพอดิบพอดี ราวกับแดดอุ่นในฤดูใบไม้ผลิที่ปัดเป่าเมฆหมอกความหม่นหมองทั้งปวงในโลกให้สลายไป ช่างบริสุทธิ์งดงามจนไม่อยากจะเชื่อ
ท่าทางแบบนี้ ไหนเลยจะมีแววชั่วร้ายหรือร้ายกาจใจคอคับแคบหลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย
เห็นได้ชัดว่าเป็นดอกซานฉาที่บริสุทธิ์ผุดผ่องและสดใสไร้เดียงสาอย่างแท้จริง
แก้มของเฉียวอี้ฮวนร้อนผ่าวขึ้นมาทันที “พี่เขยอะไรกัน น้องหญิงอย่าพูดเหลวไหลนะ”