กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109 หวังเฉิน: จริง ๆ แล้ว ผมมีหัวใจรักการประชิดตัว
การซุ่มยิงนั้นก็คือ ยิงนัดเดียว เล็งเป้า พลังทำลายสูง!
หวังเฉินแบกปืนใหญ่หนักพิฆาตบนไหล่ เล็งไปยังตู้หลิงที่อยู่ห่างออกไปกว่าร้อยเมตรอย่างเงียบ ๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
นี่มันไม่ใช่ปืนซุ่มยิงหรือไง? แค่ลำกล้องใหญ่กว่าสักนิดเดียวเท่านั้น
หึม!
เมื่อปืนใหญ่หนักพิฆาตเล็งเสร็จ วินาทีถัดมาหวังเฉินก็เหนี่ยวไก
ในเวลาเดียวกัน อีกฝั่งหนึ่ง ปืนซุ่มยิงพลังจิตในมือตู้หลิงสะสมพลังงานเสร็จ ลวดลายแสงสีน้ำเงินวิจิตรบนตัวปืนรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว
กึก!
ทั้งสองฝ่ายเหนี่ยวไกพร้อมกัน ในเสียงคำรนของปืนใหญ่หนักพิฆาต กระสุนปืนนัดหนึ่งพุ่งทะยานตรงเข้าหาตู้หลิงในทันที!