0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 ไป๋อวี๋โหรว: มาสู้กับฉันสักตั้งสิ!

"หา? สอบเสร็จแล้วเหรอ?"

ฉากตรงหน้าหวังเฉินพังทลายและสลายหายไปอย่างรวดเร็ว ลวดลายแสงบนผิวหมวกศีรษะเสมือนหรี่ลงอย่างรวดเร็ว บ่งบอกถึงสถานะการออกจากระบบ

หวังเฉินถอดหมวกออกอย่างสงสัย พบว่าผู้เข้าสอบข้างๆ ยังคงจมดิ่งอยู่กับการสอบในโลกเสมือนจริง จึงเอียงศีรษะเล็กน้อย ขมวดคิ้วแน่น

เอ่อ หรือว่าการทดสอบด่านที่สองมีแค่ห้าด่าน แล้วฉันเผลอฆ่าทะลุอีกแล้ว?

หืม? ทำไมต้องเติมคำว่า "อีก" ด้วย?

หวังเฉินนึกทบทวนความยากของสามด่านหลังอย่างคร่าวๆ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย

ด้วยความยากระดับนี้ หากอาศัยระดับความสามารถในปัจจุบันของผู้เข้าสอบ อย่าว่าแต่สามชั่วโมงเลย ต่อให้ให้พวกเขาทั้งวันก็ยังผ่านได้ยาก

หวังเฉินที่ถูกปิดหูปิดตาอยู่ยังคิดว่าข้อสอบของผู้เข้าสอบคนอื่นมีความยากพอๆ กับตัวเอง