เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 ฝูงหมาป่าอเวจี กวาดล้าง!
พงไพรแห่งวิญญาณมรณะ
สายตาของหวังเฉินกวาดไป ทัศนียภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือผืนป่าทึบที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายความตาย หมอกล้อมรอบจนมองเห็นได้ไม่ชัดนัก
ส่วนหวังเฉินสวมใส่โครงเกราะเสริมกำลังทหารรุ่นที่สอง มีทหารจักรกลนักสู้สิบเครื่องกระจายกันรุดหน้า พยายามขยายขอบเขตการตรวจจับให้กว้างที่สุด
ในมุมมืด หวังเฉินสัมผัสได้ราง ๆ ถึงสายตาที่แอบมอง แต่ด้วยความระมัดระวัง พวกมันจึงยังไม่โจมตีใส่เขา
“บรรยากาศดีกว่าหอฝึกประสบการณ์ตั้งเยอะเลยนะ”
หวังเฉินพึมพำออกมา สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายวิญญาณมรณะในอากาศที่ค่อนข้างเย็นเยียบ
นอกจากนี้ ในระยะไกลยังมีเสียงประหลาดแปลก ๆ ดังมาเป็นระยะ ๆ คอยรบกวนจิตใจของหวังเฉินอยู่ตลอดเวลา
นี่คือความแปลกประหลาดที่สุดของพงไพรแห่งวิญญาณมรณะ เสียงประหลาดที่ได้ยินราง ๆ นั้นจะกัดกร่อนทะเลจิตของร่างกายอย่างต่อเนื่อง ทำให้ร่างกายอ่อนแอลง