ตอนที่ 210 ทุกคนต่างมีอนาคตไกลกันทั้งนั้น

ตอนที่ 210 ทุกคนต่างมีอนาคตไกลกันทั้งนั้น

เซี่ยซิงอีผลักประตูห้องทำงานเข้าไปเบา ๆ ก็เห็นพ่อกับแม่ของนางกำลังนั่งดื่มชาอย่างผ่อนคลายอยู่ที่โซฟา

พ่อของเธออายุห้าสิบกว่าแล้ว แต่กาลเวลาเหมือนไม่ได้ทิ้งร่องรอยไว้บนใบหน้าของเขามากนัก

เขายังคงหล่อเหลาผ่าเผย กลิ่นอายสูงศักดิ์ สายตาล้ำลึกแฝงความเฉียบเย็นและล้ำลึก จะมีก็เพียงต่อหน้าคนในครอบครัวเท่านั้นที่จะอ่อนโยนลงบ้าง

ส่วนแม่ของเธอกิริยางดงามสง่า ผิวพรรณขาวผ่องดั่งหิมะ ใบหน้างดงามยิ่งนัก สายธารแห่งกาลเวลาไม่ได้ทำให้เธอหม่นแสงลง มีแต่จะยิ่งเพิ่มพูนเสน่ห์อันเย้ายวน