กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 186 จอหงวนประจำเมือง
เจียงเซี่ยนหลีกับเซี่ยจิ่งเฉิง อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ถึงค่อยลงมานั่งที่โต๊ะอาหารในเวลาแปดโมงเช้า
บนโต๊ะอาหารปูผ้าปูโต๊ะที่ประณีตงดงามเป็นพิเศษ ตรงกลางวางแจกันแก้วใส ภายในแจกันปักดอกไม้สไตล์สดใสสบายตาเอาไว้
เจียงเซี่ยนหลีกับเซี่ยจิ่งเฉิงนั่งฝั่งตรงข้ามกัน โดยมีหยูจู๋รับหน้าที่รินสุรา และเจียงชิวรับหน้าที่ยกอาหารมาเสิร์ฟ
เจียงเซี่ยนหลียิ้มแล้วพูดว่า “ทั้งที่นี่คือบ้านแท้ ๆ แต่กลับได้บรรยากาศเหมือนกินข้าวในโรงแรมระดับดาวเลย รู้หารู้อย่างนี้ฉันไม่เปลี่ยนเป็นชุดลำลองใส่บ้านหรอก น่าจะเปลี่ยนเป็นชุดราตรีมากกว่า”
เซี่ยจิ่งเฉิงเองก็สวมชุดคลุมนอนสีเทา เขาชูแก้วทรงสูงขึ้นชักชวนเจียงเซี่ยนหลี “อยู่บ้านก็ต้องผ่อนคลายสิ อยากใส่อะไรก็ใส่ ชนแก้ว”
“ชนแก้ว”
เจียงเซี่ยนหลียกแก้วสุราขึ้นชนแก้วกับเขา แล้วจิบเบา ๆ หนึ่งคำ รสชาติไม่เลวเลยทีเดียว
ทั้งสองคนเที่ยวเล่นอยู่ที่มหานครหูตูสามวัน พอถึงวันที่สี่ก็เดินทางกลับเมืองไห่ผิงข้ามคืน
ในวันที่ผลสอบเกาเข่าประกาศ ทุกคนในตระกูลเจียงต่างมารวมตัวกันที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย