กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 177 ฉันไม่รักชีวิต!
หลายปีมานี้โจวเสวี่ยไปที่ไหนก็มีแต่คนประจบประแจง หล่อนรู้สึกเสมอว่าตัวเองประหนึ่งองค์หญิงในเมืองไห่ผิง
ทว่าเจียงเซี่ยนฮุ่ยในสายตาหล่อนเป็นเพียงไพร่เลวที่ต่ำต้อยที่สุด ยามนี้หล่อนถูกเจียงเซี่ยนฮุ่ยต่อว่าต่อหน้าผู้คนเช่นนี้ จึงสิ้นสติสิ้นดี ในหัวมีแต่ความคิดจะเหยียบเจียงเซี่ยนฮุ่ยให้จมดิน!
“เจียงเซี่ยนฮุ่ย เธออย่าเอาทองมาทาหน้าตัวเองหน่อยเลย ครอบครัวของฉันมีแค่พ่อกับพี่ชายเท่านั้น ส่วนเธอน่ะ ต่อให้พ่อฉันแต่งงานด้วย เธอ ก็เป็น แค่ ของเล่น ชั่วคราว ของ เขา เท่านั้น แหละ ยัง คิด ว่า ตัวเอง เป็น แม่ ฉัน จริง ๆ อีก หรือ ไง อย่า ว่า แต่ สั่งสอน ฉัน เลย ต่อให้ เธอ ล้าง เท้า ให้ ฉัน ฉัน ยัง รังเกียจ ว่า สกปรก เลย!”
เจียงเซี่ยนฮุ่ยลุกขึ้น ก้าวเท้าเดินไปตรงหน้าโจวเสวี่ย
เพียะ! ตบหน้าหล่อนไปฉาดใหญ่
“เธอ...”
โจวเสวี่ยกัดฟัน กำลังจะระเบิดโทสะ
เจียงเซี่ยนฮุ่ยยื่นมือไปจิกเส้นผมของหล่อน แล้วลากตัวหล่อนเดินออกไปข้างนอกทันที
“โอ๊ย... ฮือ ๆ ๆ... เจ็บ... เจียงเซี่ยนฮุ่ยเธอจะทำอะไร นังแพศยา รีบปล่อยฉันนะ... กรี๊ด...”