เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 166 ไม่ใช่ว่าตั้งครรภ์แล้วหรอกนะ?
โจวคุนหาวเดือดดาลขึ้นมาทันที “แกสมองมีปัญหาหรือเปล่า? แกเป็นลูกสาวฉัน ฉันเลี้ยงแกได้ทั้งชีวิต แต่แกยืนกรานจะแต่งกับเจ้าหนูยากจน แล้วคนเมืองที่แกจะแต่งด้วย ทำไมต้องให้ฉันไปเลี้ยงพวกเขาล่ะ? เลี้ยงพ่อแม่สามีแกก็แล้วไปเถอะ นี่ยังจะให้ฉันเลี้ยงน้องชายสามี น้องสาวสามีแกอีกหรือ?
ลูก เอ๊ย ฉันเป็นพ่อแกนะ ฉันไม่ได้ติดค้างแก แกสงสารฉันบ้างสิ!
แกอยากเลี้ยงพวกเขา อยากให้พวกเขาใช้ชีวิตมั่งคั่งร่ำรวย แกก็ไปหาเงินเองสิ ตอนนี้แกเป็นคนตระกูลอู๋แล้ว แกต้องหาเงินเอง อยากเอาไปให้พวกเขาใช้เท่าไหร่ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอก
แต่การที่ฉันซื้อบ้านหลังเล็กให้พวกเขาได้น่ะ มันถือว่าฉันเมตตาปรานีสุด ๆ แล้ว ถ้าแกยังคิดไม่ได้ เรื่องบ้านของแกฉันก็จะไม่ซื้อให้เหมือนกัน พวกแกออกไปกันให้หมดเลย”
“พ่อ...”
โจวเสวี่ยอดไม่ได้ที่จะน้ำตาไหล หล่อนยังอยากจะพูดอะไรอีก แต่อู๋เจี้ยนถิงได้รั้งหล่อนเอาไว้เสียก่อน