เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 162 รักษาชีวิตแม่หรือเด็ก?
โจวเสวี่ยเงยหน้าขึ้นมอง ตาพร่ามัวจนแทบยืนไม่อยู่
“อีแพศยานี่ แอบยั่วพ่อฉันตั้งแต่เมื่อไหร่? ฉันไม่มีวันยอมให้มันสมหวังแน่ ฉันจะไปหาพ่อตอนนี้เลย”
ขณะที่เธอเกือบจะหันหลังกลับ พิธีกรงานแต่งก็ถือไมโครโฟนขึ้นมาบนเวที
“ผู้มีเกียรติทุกท่านรอคอยกันนานแล้ว ขอต้อนรับทุกท่านเข้าสู่งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสของคุณโจวคุนหาวและคุณเจียงเซี่ยนฮุ่ย บัดนี้ขอเสียงปรบมือต้อนรับคู่บ่าวสาวเข้าสู่พิธีครับ”
สิ้นเสียงพิธีกร เสียงปรบมือดังเกรียวกราวลั่นใต้เวที แถมยังมีคนโห่ร้องเป่าปาก
คู่บ่าวสาวที่ทุกคนเฝ้ารอคอยค่อย ๆ ก้าวเข้าสู่งาน โดยมีโจวคุนหาวกุมมือเจียงเซี่ยนฮุ่ยไว้อย่างทะนุถนอม
แม้โจวคุนหาวจะอายุสี่สิบกว่าปีแล้ว แต่เงินทองช่วยบำรุงเรือนร่าง วันนี้เมื่อสวมชุดสูท จึงดูมีเสน่ห์ของผู้ประสบความสำเร็จไม่น้อย
เจียงเซี่ยนฮุ่ยสวมชุดเจ้าสาวสีขาวลากยาว ปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า ช่างงดงามโดดเด่นไร้ที่ติ
แขกเหรื่อในงานต่างอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชม