เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 158 เจ็บนิดหน่อย
คุณย่าจ้าวปั้นหน้าตึง “เป็นเพราะเจียงเซี่ยนหลีบ้านพวกเธอต่างหากที่รังแกคน เพราะเถ้าแก่ของฟางฟางก็คือสามีของย่อย นั่นไง ไม่อย่างนั้นเถ้าแก่หน่วยงานไหนจะไล่คนออกเพียงเพราะพนักงานพูดไม่เข้าหูไม่กี่คำกัน?”
จ้าวซิ่วเหมยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะ “ฮ่าฮ่าฮ่า” เสียงดัง “โชคชะตาวนเวียนจริง ๆ นะ สมัยก่อนหลีหลีบ้านเราไปบ้านพวกเธอ แค่เพราะกินลูกอมของพวกเธอไปเม็ดเดียว ก็โดนจ้าวฟางทั้งหยิกทั้งตี ตอนนั้นถึงหล่อนจะยังเด็ก แต่ท่าทางกร่างเหมือนเป็นราชินีเลยนี่ ทำไมตอนนี้ถึงตกอับต้องมาทำงานเป็นลูกจ้างให้สามีของหลีหลีบ้านฉันได้ล่ะ? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... ไม่สิ แถมยังโดนไล่ออกอีก อ๊ะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...”
เมื่อก่อนเธอเคยฝันอยากให้ลูกคนไหนสักคนได้ดี จะได้ไปใช้อวดทางตระกูลฝ่ายแม่ ทว่าพอเวลาผ่านไปนานเข้าก็รู้สึกว่าไร้สาระ แค่ทำชีวิตตัวเองให้ดีก็พอแล้ว
นึกไม่ถึงเลยว่าญาติฝ่ายแม่กลุ่มนี้จะเสนอหน้ามาหาถึงประตูบ้านเอง
จ้าวซิ่วกังมองจ้าวซิ่วเหมยที่หัวเราะเหมือนคนบ้า ท่าทางโกรธจนหน้าเขียวปื้ด
“จ้าวซิ่วเหมย เธอมีอะไรน่าภาคภูมิใจนักหนา? ก็แค่อยู่ที่ลูกเขยเธอพอมีเงินชั่ว ๆ อยู่บ้างไม่ใช่หรือไง? แต่มันก็ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่าพวกเธอสองผัวเมียเป็นพวกไร้ประโยชน์ได้หรอก”