กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 129 เหมือนเกินไปแล้ว
อู๋เจี้ยนถิงแค่นหัวเราะ ตบอกตัวเองพูดว่า “ฉันรู้ ฉันรู้หมดแล้ว ความรักหมาเน่าอะไรกัน ผู้หญิงก็แค่พวกหลงใหลความสุขสบายทั้งนั้น คุณรังเกียจที่ฉันยากจน คุณปีนขึ้นที่สูง แต่ฉันอู๋เจี้ยนถิงไม่มีทางเป็นโคลนตมใต้ฝ่าเท้าพวกคุณไปตลอดหรอก สักวันฉันก็จะกลายเป็นเมฆาบนท้องฟ้าเหมือนกัน!”
ผ่านอะไรมามากมาย ในที่สุดเขาก็ตระหนักได้
ในฐานะลูกผู้ชาย ต้องมีทั้งอำนาจและเงินทอง ถึงจะไขว่คว้าทุกอย่างที่ต้องการมาครอบครองได้
ไม่อย่างนั้น ต่อให้ตัวเองจะโดดเด่นแค่ไหน ก็ยังถูกคนอื่นดูถูก แม้แต่ครอบครัวของตัวเองก็ต้องต่ำต้อยกว่าคนอื่น
ไม่มีใครสนใจกระบวนการ หรอก คนอื่นสนใจแค่ผลลัพธ์เท่านั้น