เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 115 อู๋เจี้ยนถิงกลับมาพร้อมกับเจ้านายหญิง
ระหว่างรับประทานอาหาร เซี่ยจิ่งเฉิงคอยแกว่งเนื้อในหม้อชาบูให้เจียงเซี่ยนหลี ส่วนหลานโม่กับฉินเซวียนก็ช่วยกันแกว่งเนื้อให้กันและกัน
ด้านหนึ่งเป็นสามีภรรยาที่รักใคร่หวานชื่น อีกด้านหนึ่งเป็นพี่น้องที่สนิทสนมกลมเกลียวและมีความสุข
เว่ยเจ๋อเฟยนั่งอยู่ตรงกลาง ทั้งที่ปกติชอบกินเนื้อที่สุด แต่ยามนี้กลับทานอาหารไร้รสชาติ
ราวกับว่าอาหารมื้อนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขาเลยแม้แต่น้อย เขาเพิ่งเคยรู้เป็นครั้งแรกว่า สิ่งที่เรียกว่าเข้ากลุ่มไม่ติดนั้นเป็นอย่างไร
อย่างไรเสียเซี่ยจิ่งเฉิงก็คลุกคลีอยู่ในและต่างประเทศมานานหลายปี แม้เขาและเว่ยเจ๋อเฟยจะไม่ใช่คนประเภทเดียวกัน แต่ในเมื่อทุกคนนั่งร่วมโต๊ะเดียวกันแล้ว มารยาทที่ควรมีก็ไม่ขาดตกบกพร่อง
เขาจึงเอ่ยชวนอีกฝ่าย “เจ๋อเฟยอย่ามัวแต่เหม่อสิ กินเยอะ ๆ หน่อย”