กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 107 มอมตัวเองให้เมาเสียก่อน
ดวงตาของเว่ยต้าหายทอประกาย เอ่ยชมด้วยความเลื่อมใส “ถูกต้อง เธอพูดได้ถูกต้องที่สุด ไม่แปลกใจเลยที่คุณนายเซี่ยถึงดึงดันอยากได้เธอมาเป็นลูกสะใภ้ อายุน้อยแค่นี้ไม่เพียงมีปัญญา แต่ยังมีน้ำใจอันยิ่งใหญ่ หลานสะใภ้วางใจได้เลย หากวันหน้าไอ้เจ๋อเฟยมันกล้าไปที่โรงงานเพื่อนของเธออีก ต่อให้มันส่งเสียงดังแค่คำเดียว ฉันก็ว่าจะตบปากมันให้ฉีกเลย”
เจียงเซี่ยนหลียิ้มตอบ “ท่านอาเว่ยพูดเกินไปแล้วค่ะ ไม่ปะทะก็ไม่รู้จักกัน วันหน้าพวกเรากับนายน้อยเว่ยก็ถือเป็นเพื่อนกันแล้ว ไม่แน่ว่าอาจมีเรื่องต้องขอให้เขาช่วยเหลือด้วยซ้ำ”
พอคำพูดนี้เอ่ยออกมา ในใจของเว่ยต้าหายและเว่ยเจ๋อเฟยต่างก็รู้สึกผ่อนคลายลง