กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 100 แหวนแต่งงาน
เซี่ยจิ่งเฉิงมองเซี่ยจิ่งฉือด้วยสายตาเฉยชา ไม่มีความคิดที่จะยื่นมือไปประคองแม้แต่น้อย
หากอีกฝ่ายเป็นเพียงเด็กในตระกูลธรรมดาทั่วไป เขาอาจจะรู้สึกเอ็นดูอยู่บ้าง
แต่ทว่าเด็กคนนี้กลับเป็นบุตรชายนอกสมรสของตาแก่ที่บ้าน เขาจะไม่ทำอะไรรุนแรงกับเด็ก แต่ก็ไม่อาจทำใจให้สนิทสนมด้วยแม้สักเสี้ยว ทางที่ดีที่สุดคืออย่าได้ไปมาหาสู่กันจนวันตาย
“ฉันไม่ต้องการการตอบแทนจากนาย ฉันไม่ชอบเด็ก วันหน้าเจอกันอีกก็ไม่ต้องมาคุยกับฉันแล้ว”
พูดจบ เขาก็จูงมือเจียงเซี่ยนหลีเดินจากไป
เซี่ยจิ่งฉือยันตัวลุกขึ้นจากพื้น เช็ดน้ำตาพลางมองตามแผ่นหลังที่เดินห่างออกไป ดวงตาแวววาวสีดำสนิทแฝงไปด้วยความดื้อดึง