เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 95 เฝ้ารอกระต่ายชนตอ
เจียงเซี่ยนหลีและพวกเธอไม่อาจวางใจได้ จึงเดินตามไปอย่างเป็นธรรมชาติ
เมื่อไปถึงสถานที่ เซี่ยจิ่งเฉิงก็ถอดแม้กระทั่งเสื้อไหมพรม แล้วกระโดดดิ่งลงไปในแม่น้ำ
“เซี่ยจิ่งเฉิงคุณระวังด้วย”
เจียงเซี่ยนหลีรู้ว่าเซี่ยจิ่งเฉิงว่ายน้ำเป็นประจำ แต่นี่คือกลางแจ้ง น้ำในทะเลสาบเย็นจัด ทั้งยังมีเกล็ดน้ำแข็ง เธอจึงยังคงเป็นห่วงอยู่บ้าง
ลู่เจียเหิงก็ถอดเสื้อคลุมเตรียมพร้อมไว้ หากเซี่ยจิ่งเฉิงหมดแรง เขาก็จะกระโดดลงไปทันที
ยังดีที่ผู้ตกน้ำเป็นเด็กอายุเจ็ดแปดขวบ จึงช่วยขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว
ท้องของเด็กชายคนนั้นป่องป่อง ใบหน้าซีดขาว และหมดสติไปแล้ว
หัวใจของทุกคนลุ้นจนไปจ่ออยู่ที่ลำคอ เด็กคนอื่น ๆ ที่มาเล่นด้วยกันกับเด็กชายต่างก็ร้องไห้ด้วยความตกใจ
สามนาทีต่อมา ในที่สุดเด็กชายก็สำลักน้ำออกมาดัง “พรวด” และกลับมาสำลักอากาศหายใจได้อีกครั้ง