กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 92 ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนคุณตรงนี้
หลังจากเจียงเซี่ยนหลีขึ้นรถ ก็เริ่มจามไม่หยุด
“ฮัดชิ้ว... ฮัดชิ้ว...”
เธอพึมพำออกมาคำหนึ่ง “ต้องเป็นยัยโง่เจียงเซี่ยนฮุ่ยด่าฉันลับหลังแน่ ๆ”
เซี่ยจิ่งเฉิงส่งกระดาษทิชชูให้เธอแผ่นหนึ่ง แล้วปรับเครื่องทำความร้อนในรถจนสุด
“ฉันว่าเธอเหมือนจะจับไข้แล้วล่ะ”
เจียงเซี่ยนหลีไม่ได้ตอบคำเขา แต่กลับพูดว่า “เมื่อกี้ฉันเหมือนพวกผู้หญิงกักขฬะมากเลยใช่ไหม เหมือนไม่ใช่คนที่นายเคยรู้จักหรือเปล่า”
เธอรู้ว่าจริง ๆ แล้วเซี่ยจิ่งเฉิงยืนมองอยู่เงียบ ๆ ตรงประตูมาโดยตลอด
เซี่ยจิ่งเฉิงสั่นหน้า “ไม่เลย ฉันว่าเท่มาก ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันเจอเธอ ฉันก็รู้แล้วว่าเธอเป็นแมวที่มีกรงเล็บแหลมคม”