กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 82 ฉันไม่จำเป็นต้องแต่งงานใหม่แล้ว
หลังจากหลานโม่ลงไปที่ฟลอร์เต้นรำ ลู่เจียเหิงทะเลาะไปทะเลาะมาก็ไม่รู้ผลักฉินเซวียนไปนั่งที่ของหลานโม่ได้อย่างไร ส่วนตัวเขาก็เขยิบไปนั่งที่ของฉินเซวียน
พอทั้งสองคนนั่งใกล้กันขนาดนี้ ก็ยิ่งทะเลาะกันดุเดือดกว่าเดิม
ตอนนั้นเอง สาวงามสุดเซ็กซี่ในชุดเสื้อสายเดี่ยวสีแดงและกระโปรงสั้นสีดำก็เดินเข้ามา ช่างประจวบเหมาะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิมของลู่เจียเหิงพอดี
ทว่าสายตาของเธอมีเพียงเซี่ยจิ่งเฉิงเท่านั้น น้ำเสียงออดอ้อนนั้นทำเอาคนดัดจริตจนเกือบจะอาเจียนออกมา
“พี่เฉิง ไม่ได้เจอตั้งนาน คิดถึงเค้าบ้างไหมคะ?”
เซี่ยจิ่งเฉิงลนลานในใจ แก้วไวน์แดงในมือเกือบถือไว้ไม่อยู่
“ฉันรู้จักคุณเหรอ? อย่ามาพูดจาเพ้อเจ้อ”