ตอนที่ 74 เป็นโรคร้ายที่รักษาไม่หายหรือเปล่า？

ตอนที่ 74 เป็นโรคร้ายที่รักษาไม่หายหรือเปล่า？

เจียงเซี่ยนหลีรู้สึกเหมือนมีฝูงอีกาบินผ่านหัว รู้สึกอับอายจนแทบทำตัวไม่ถูก

“พี่ชายของเขาก็คือน้องเขยของฉัน”

“คุณ... น้องเขยคุณ？” อู๋เผิงเบิ่งตาโพลง “น้องเขยคุณก็คือไอ้ขยะอดีตแฟนคนนั้นไม่ใช่เหรอ？ ไอ้พวกแมงดาเกาะผู้หญิงกินน่ะ？”

“ใช่ ตอนนี้พวกเขาทั้งครอบครัวมาเกาะกินกันหมดแล้ว ตอนแรกมาอ้อนวอนให้เซี่ยจิ่งเฉิงช่วยหางานให้ แต่พวกเราไม่ได้ตกลง ไม่คิดเลยว่าจะมาขอร้องคุณถึงที่นี่ ในเมื่อพวกเขาทั้งครอบครัวไม่ใช่คนดีอะไร แล้วในเมื่อคุณเป็นคนหางานให้ ก็จับตาดูไว้หน่อยแล้วกัน หลีกเลี่ยงไม่ให้วันหน้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมาแล้วพลอยเดือดร้อนไปด้วย”