กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 22 ฉันคือน้องภรรยาของเซี่ยจิ่งเฉิง
ยามเย็นหลังเลิกเรียน เจียงเซี่ยนหลีขี่จักรยานรีบเดินทางกลับบ้าน
ข้างทางกลับมีวัยรุ่นชายหลายคนกำลังชกตบะกันอยู่ นางพึ่งคิดจะหลีกเลี่ยง กลับได้ยินเสียงเด็กสาวคนหนึ่งร้องไห้ตะโกน “อย่าตีกันเลย อย่าตีกันเลย! เซี่ยนหยาง... ฮือ ๆ ๆ... เจียงเซี่ยนหยาง...”
อืม?
เจียงเซี่ยนหลีลงจากจักรยานแล้วรีบวิ่งเข้าไป เห็นเพียงวัยรุ่นชายอายุราวสิบแปดสิบเก้าปีสามคนกำลังกดตัวเจียงเซี่ยนหยางน้องชายของนางลงกับพื้นแล้วลงมือตี มีคนหนึ่งคิ้วหนาตาโต สวมเสื้อแจ็กเกตลงมือค่อนข้างเหี้ยมโหดที่สุด