ตอนที่ 17 ยากจะหาใครเปรียบ

ตอนที่ 17 ยากจะหาใครเปรียบ

เย่ถิงฮวนยิ้มด้วยความประหลาดใจยินดี “อาเฉิง ทำไมเป็นคุณล่ะ”

เธอรู้แน่นอนว่าเป็นเขา เพราะเห็นรถของเขา เธอถึงเจตนาวิ่งมาตัดหน้ารถ

ไม่ได้พบกันตั้งหลายวัน เธอคิดถึงเขาจนแทบจะบ้าอยู่แล้ว

หากเธอเกือบถูกเขาชน เกรงว่าเขาต้องปวดใจมากแน่ ๆ พอเขาพยุงเธอขึ้นมา เธอจะได้ถือโอกาสโถมตัวเข้าสู่เรือนร่างอุ่นนุ่มในอ้อมอกเขา ขอแค่มีหญิงงามอยู่ในอ้อมกอด ผู้ชายที่ไหนเธอไม่เชื่อว่าจะยังข่มใจอยู่ได้