ตอนที่ 4 เขาไม่ได้กลับบ้านทั้งคืนไม่ใช่หรือ

ตอนที่ 4 เขาไม่ได้กลับบ้านทั้งคืนไม่ใช่หรือ?

เจียงเซี่ยนหลียิ้มออกมา งดงามสดใสราวกับดอกท้อเดือนสองที่บานสะพรั่งเต็มขุนเขา

“ฉันจะจำไว้ค่ะ”

“ต่อไปคุณนอนห้องนี้ ฉันจะไปนอนห้องข้าง ๆ”

พูดจบ เซี่ยจิ่งเฉิงก็หยิบผ้านวมผืนหนึ่งออกจากตู้เสื้อผ้า

ในเค่อที่กำลังจะเดินออกพ้นประตูห้อง เขากลับหมุนตัวหวนคืนมาอย่างกะทันหัน