กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 ปิดฉากตอนหนึ่ง
“แน่นอนว่ายังมีข้อกังขาอยู่?”
หนิงเย่พูดอย่างครุ่นคิด
“อย่างเช่น ผู้เสียหายรู้เรื่องเพชรลักลอบค้าได้อย่างไร? แล้วขโมยเพชรไปได้อย่างไรต่อหน้าต่อตาคนทั้งห้าคน?”
“ถ้าผู้เสียหายบังเอิญได้ข่าวเรื่องเพชรแล้วขโมยมันไป นี่มันบังเอิญเกินไปและฝืนเกินไปชัดๆ”
“ต้องรู้ไว้นะ พวกนั้นไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำเรื่องลักลอบค้า โดยเฉพาะเพชรลักลอบค้าชุดนั้นที่เห็นชัดว่ามีมูลค่ามหาศาล พวกเขาต้องระวังตัวมากขึ้นแน่ แต่เพชรก็ยังหายไปอยู่ดี นี่มันมีอะไรปิดบังอยู่หรือเปล่า?”
“อีกอย่าง พฤติกรรมของผู้เสียหายก็มีจุดขัดแย้งในตัวเอง”