เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 ตัวประหลาดเฒ่า!
ต่อให้ชายชราคนนั้นจะดูผอมโซ ซีดเซียว ผิวหนังเต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่น ทั้งบนหัวยังมีเส้นผมเหลืออยู่เพียงน้อยนิด แต่กลิ่นอายที่เขาส่งออกมากลับทำให้ทุกคนรู้สึกหวาดหวั่นพรั่นพรึงถึงขีดสุด!
ผู้คนที่อยู่รอบข้างต่างก็แสดงความเคารพยำเกรงต่อเขาอย่างถึงที่สุด!
“เย่จื่อ เขาเป็นผู้บำเพ็ญ!”
เฉินป๋อรูม่านตาหดตัวลง เขาสะกดสีหน้าตกตะลึงเอาไว้ไม่อยู่เอ่ยเตือนเสียงเบา
เย่ฝานสายตาเย็นเยียบ ใบหน้ามืดครึ้ม เขาสบตาชายชราผู้นั้นแน่นิ่ง พลางรู้สึกว่ากลิ่นอายของชายชราคนนี้คุ้นเคยอยู่นิดหน่อย
“ในโลกนี้มีวิชาลับสร้างกายเนื้อขึ้นใหม่จริงๆ ด้วย! ดี! ข้าเฝ้ารอมานานหลายปี ในที่สุดก็ได้เห็นกับตา! ดูท่าวิถีแห่งชีวิตอมตะที่บันทึกไว้ในตำราโบราณจะเป็นเรื่องจริง! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! คนโบราณไม่หลอกข้าจริงๆ!”