0163

⬢⬢⬢

ตอนที่ 162 แย่งชิงส่วนของนังสารเลวตัวน้อยมา

“พอนึกถึงว่าทรัพย์สมบัติยังต้องแบ่งส่วนหนึ่งให้นังสารเลวตัวน้อยนั่น ในใจฉันก็รู้สึกขยะแขยงเหลือเกิน!”

คุณน้าหลินทำหน้าเคร่งขรึม ก้นบึ้งของดวงตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม

พอได้ยินคำนี้ ตะเกียบของเซี่ยงจิ่งเหวินก็พลอยชะงักไปเล็กน้อย “นังสารเลวตัวน้อย” จากปากของหญิงแก่คนนี้คงหมายถึงซูรุ่ยซีเป็นแน่

“นั่นสิคะ เธอเป็นคนนอกแท้ ๆ มีสิทธิ์อะไรมาแบ่งสมบัติของคุณพ่อไป!”

แม้จะมองไม่เห็นใบหน้าของซูจื่อหลิน แต่เซี่ยงจิ่งเหวินก็จินตนาการได้ไม่ยากถึงสีหน้ากัดฟันกรอดที่แทบอยากจะกลืนรุ่ยซีลงท้องไปทั้งตัวในยามนี้

“สมบัติส่วนของเธอ ควรแบ่งให้น้องชายแกถึงจะถูก!”

น้องชายงั้นเหรอ?!

นัยน์ตาของเซี่ยงจิ่งเหวินหดเกร็งวูบอย่างไม่รู้ตัว หรือว่าซูจื่อหลินคนนี้ยังมีน้องชายอีกคน? เขาไม่เคยได้ยินรุ่ยซีเล่าถึงเรื่องนี้เลยสักครั้ง