เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 158 กลับคืนสู่การเป็นมนุษย์อีกครั้ง
เมื่อเห็นคลื่นแสงบนโล่ของมีคาเอลพุ่งจู่โจมเข้ามา ซาหลี่เย่ก็ไม่กล้าชะล่าใจ รีบกวัดแกว่งไม้เท้าเวท ปลดปล่อยคลื่นแสงสีน้ำเงินขาวสายหนึ่งพวยพุ่งออกไป
ในชั่วพริบตา คลื่นแสงทั้งสองสายก็ปะทะเข้าหากัน เกิดแสงระเบิดเจิดจ้าบาดตา บาดลึกจนดวงตาของผู้คนปวดแปลบขึ้นมา
ขณะเดียวกัน คลื่นลมปราณอันทรงพลังระลอกหนึ่งก็สะเทือนถ้วยชามและกระจกภายในห้องอาหารจนแตกกระจายเกลื่อนกลาด เศษซากปลิวกระเด็นว่อนไปทั่วทุกสารทิศ
“สถานที่ตรงนี้แคบเกินไป พวกเราออกไปสู้กันข้างนอกดีกว่า!” ซาหลี่เย่เอ่ยเสียงขรึม การต่อสู้ที่นี่ทำให้มือเท้าพะวักพะวงไปหมด อึดอัดทรมานอย่างยิ่ง
มีคาเอลหันหลังไปเหลือบมองเซี่ยงเซี่ยวเทียนปราดหนึ่ง “ส่งน้ำศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์ให้ฉันเร็วเข้า”
เวลานี้ในมือของเซี่ยงเซี่ยวเทียนไม่มีน้ำศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์ แต่ในกระเป๋าของอาหลี่ผู้เป็นผู้ช่วยยังมีพกติดตัวอยู่สองสามขวด เขาจึงรีบหยิบออกมาขวดหนึ่งแล้วโยนไปทางมีคาเอลทันที
มีคาเอลคว้าหมับไว้ได้ จากนั้นก็ใช้มือบีบขวดน้ำแร่จนระเบิดออกโดยตรง ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้คนต้องประหลาดใจคือน้ำในขวดกลับมิได้หกเรี่ยราดลงบนพื้น หากแต่ขดตัววนเวียนอยู่บนฝ่ามือของมีคาเอลดุจงูรูปวารีตัวหนึ่ง