0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 กับดัก

แผงลอยริมทางในยามดึกสงัด

ซูรุ่ยซีและกู้เสี่ยวอิ่งสั่งผัดเส้นก๋วยเตี๋ยวกันคนละจาน แล้วลงมือกินอย่างเอร็ดอร่อย พวกเธอหิวกันจริง ๆ

“ผัดเส้นก๋วยเตี๋ยวนี้อร่อยใช้ได้เลยนะ ฉันสั่งอีกจานดีกว่า เดี๋ยวค่อยเอาไปส่งให้จิ้งอี๋” กู้เสี่ยวอิ่งพูดพลางเตรียมจะกวักมือเรียกเถ้าแก่

ซูรุ่ยซีรีบยื่นมือไปห้ามเธอไว้ เวลานี้พวกเทวดาตกสวรรค์เหล่านั้นต้องยังเฝ้าอยู่ที่โรงพยาบาลแน่ ขืนกลับไปอีกคงถูกพวกนั้นจับตาดูเป็นแน่แท้

“จิ้งอี๋บอกว่าไม่อยากอาหารแล้ว อย่าเอาไปส่งเลย”

“จะไม่หิวได้ยังไงกันล่ะ เมื่อกี้เธอแค่กังวลมากเกินไป พอยกอาหารไปวางตรงหน้า รับรองว่าเธอต้องอยากกินแน่ ๆ”

ซูรุ่ยซีขมวดคิ้วเล็กน้อย เสี่ยวอิ่ง ยัยคนบื้อ ทำไมถึงไม่เข้าใจความหวังดีอันยากลำบากของฉันบ้างนะ

“ฮ้าว~~” ซูรุ่ยซีหาวขึ้นมาฉับพลัน “เสี่ยวอิ่ง ฉันง่วงแล้ว พวกเราไปหาโรงแรมพักกันเถอะ”