เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 142 ทำเรื่องชั่วช้า
“บางทีฉันอาจจะต้องชนกำแพงจนหัวแตกถึงจะยอมหันกลับก็ได้/บางทีฉันอาจจะต้องเห็นแม่น้ำเหลืองถึงจะยอมตัดใจก็ได้/บางทีฉันอาจจะดื้อดึงเดินไปบนเส้นทางนี้จนสุดทางก็ได้/บางทีฉันอาจจะยังไม่เจอผู้ชายคนนั้นก็ได้……”
ภายในห้องอาบน้ำที่อบอวลไปด้วยไอหมอก กู้เสี่ยวอิ่งทั้งฮัมเพลง “อาจจะหรือไม่” ทั้งใช้ผ้าขัดตัวขัดฟองสบู่ตามร่างกายอย่างร่าเริง
ในห้องนอกห้องน้ำ เฉาเซวี่พลิกตัวไปมา รู้สึกปวดท้องน้อยอย่างรุนแรง ความรู้สึกปวดปัสสาวะที่รุนแรงคอยกระแทกเส้นประสาทของเขาอยู่ตลอดเวลา
ทนต่อไปไม่ไหวแล้วจริง ๆ เฉาเซวี่ได้แต่ฝืนพยุงร่างกายที่หัวหนักเท้าเบาขึ้น สำรวจห้องรอบหนึ่งด้วยดวงตาที่มึนเมาครึ่งหลับครึ่งตื่น แล้วเดินโซซัดโซเซไปทางห้องน้ำ
เสียง “ปัง” ดังขึ้น เฉาเซวี่ใช้ไหล่กระแทกประตูกระจกห้องน้ำเปิดออกอย่างเซไปเซมา สายตากวาดมองหา ต้องการหาตำแหน่งชักโครก