0137

⬢⬢⬢

ตอนที่ 136 กลับไป

เสี่ยวเฮยพลันยื่นกรงเล็บตบหน้าผากตัวเองอย่างแรง แล้วรีบพูดกับเสี่ยวไป๋ “อ้อ จริงสิ เสี่ยวไป๋ เธอไปเรียกหมอมาด้วยก่อนเถอะ รอทุกคนมากันครบแล้ว พวกเราค่อยลงมือ”

นั่นสิ ลืมหมอไปเสียสนิทได้อย่างไร! คนที่เหลือต่างก็พลันตระหนักขึ้นมาได้เช่นกัน

เสี่ยวไป๋พยักหน้า แล้วรีบผลุบกายจากไปทันที

ผ่านไปราวสิบกว่านาที เสี่ยวไป๋ก็นำหมอรุดมาถึง บนหลังของหมอยังสะพายกระเป๋าเป้เดินทางใบยักษ์ คาดว่าคงยัดข้าวของเครื่องใช้ทั้งหมดใส่ลงไปแล้ว

“ที่นี่กำลังจะพังทลายลงแล้วหรือ” น้ำเสียงของหมอแหบชราและหนักแน่น ราวกับอาลัยอาวรณ์ที่แห่งนี้อยู่ไม่น้อย

เสี่ยวเฮยพยักหน้าอย่างจริงจัง “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงจนได้”

ขณะพูด เสี่ยวเฮยก็เลื่อนสายตาไปทางซูรุ่ยซี “รุ่ยซี ใช้กระบี่ควบคุมวิญญาณของเธอจบเรื่องทั้งหมดนี้เถอะ!”

“อะ...อะไรนะ?!”